­

Need a new search?

If you didn't find what you were looking for, try a new search!

Plog Noorwegen: Paardrijden en sterren eten

Hoi hoi! Ik laat je weer zien wat ik de afgelopen dagen heb uitgevreten. We gingen echt belachelijk lekker uit eten en ik stapte voor het eerst sinds tijden weer op een paard. Hier had ik me onwijs op verheugd en het was echt geweldig, op een klein dingetje na.. Een best vervelend dingetje. Kijk mee hoe de afgelopen dagen eruit zagen!


In m’n vorige plog vertelde ik al dat we uit eten zouden gaan. We gaan naar Halling Stuene. We hoorden dat dit restaurant van een tv-kok is en we zijn uitgenodigd om er te komen eten. Heel speciaal. Van buiten ziet het er lekker knus en echt Noors uit.


Binnen zijn allemaal aparte zitjes gemaakt, zodat je lekker veel privacy hebt. Ik vind dat wel prettig.


Ik heb dorst en bestel een glaasje appelsap. Krijg ik direct een hele fles zelfgemaakte sap. Zo lekker.


En dan moet het voorgerecht nog komen. Wauw, wat ziet dat er prachtig uit. Ik bestel een combinatie van verschillende voorgerechten. Het is zooooo onwijs lekker. Kan het niet eens uitleggen. Er wordt gebruik gemaakt van allemaal streekproducten, dus vooral heel veel vis.


Koen is meer een vleeseter (en bier drinker 😉 ) dus hij gaat voor een lekker voorgerechtje met beef. Ook erg goed.


Dan komt het hoofdgerecht. Ik heb trout, echt een specialiteit hier schijnbaar. En wauw, de vis smelt bijna op je tong. Zo bizar lekker. En ook de groenten en puree erbij zijn bijzonder lekker.


Koen heeft een steak. Ziet er ook super goed uit.


Check onze blije gezichten.


Nog even een fotootje van ons gezellige romantische zitje. Het valt me hier trouwens op dat zelfs in een chique restaurant als hier niemand echt chique gekleed is. Er zijn gewoon mensen in hun sportkleding ofzo. Noren zijn heel erg sportief en echt buitenmensen, dus volgens mij interesseert het ze niet zoveel. Vind ik wel relaxt.


We zitten eigenlijk bomvol, maar gezien alles zo lekker is willen we ook nog graag een nagerecht. Dus we delen. Pavlova schijnt de zomer specialiteit te zijn, dus die nemen we. Mijn god, wat lekker. Ik val in herhaling, maar hier wil je echt een keer eten. Er gaat trouwens zelfgemaakt vanille ijs overheen en dat is zo intens zacht. Echt bijzonder dat eten zo lekker kan zijn. Haha, zoals je merkt word ik hier echt happy van.


Nog even een foute foto voor de deur. Ik wilde me eens leuk kleden gezien ik de hele week al in sportkleding loop. Maar ja, dan gaat er toch weer een regenjas op omdat het weer hier zo onstuimig is. Haha, dat ziet er dan zo uit.


S’ nachts vallen we allebei als een blok in slaap. Helemaal uitgeteld. De volgende ochtend worden we gewekt door de schapen. Zo schattig, hier lopen dus overal schapen los om het appartementen complex om het gras kort te houden. Ik vind dat echt geweldig.


En we moesten er toch op tijd uit want we gaan paardrijden. Ik had me hier zo op verheugd!


Hop, direct erop. Ik rijd op Snorre, echt een super lief beest.


Voor het geval dat je denkt, wat een kleine beesten, kunnen ze dat wel houden. Dit zijn IJslanders. Deze paarden zijn er op gebouwd om in de bergen te lopen en zijn ontzettend sterk. Zelf had ik eerst ook m’n twijfels, maar dat ging hartstikke goed.


Hello.


En we gaan. Het is de heenweg heel veel berg op. Op veel stukken liggen veel stenen en keien, dus ik verwonder me er echt over dat die paarden dat kunnen. Wat een lieve en sterke dieren.


Wanneer we bijna op de berg zijn komen we langs dit mooie meer. Ik vind het zo gaaf hier. Wat een natuur! Echt genieten.


Tenminste wanneer de gids z’n mond houd. De kerel vindt het nodig om non-stop overal doorheen te lullen. Nu vind ik dat niet zo erg wanneer je echt iets te melden hebt, maar deze vent was zo onwijs betweterig. Ik kan het niet eens uitleggen. Toen we begonnen met rijden legde Koen uit dat hij nog nooit had gereden. Hij kreeg in een seconde alle uitleg voor de rest van de rit. Ik heb jaren gereden, dus ik gaf Koen nog snel wat tips. Toen ik zelf begon met rijden merkte ik dat mijn paard heel gevoelig was in de mond. De gids zei dus dat ik de hele weg niet echt hoefde te rijden omdat die paarden toch gewend zijn achter elkaar aan te lopen. Dus ik liet de teugels vieren en merkte dat het paard ontspande. Beetje jammer dat ik niets hoefde te doen, maar prima. Nou en daar kwam het. Tijdens de rit schreeuwde die vent telkens naar achteren ‘’You have to drive your horse, the horse is not listening to you!!’’. Huh, een horse driven? Ik dacht altijd dat het horse riding was. Maar goed, ik had ook begrepen dat we niets hoefden te doen en nu krijgen we ineens de volle laag. Er was nog een gezin mee en dat jongetje reed voor het eerst en had een enorm eigenwijs beest dat de helft van de tijd probeerde om te draaien. De gids zat meer op z’n telefoon dan dat ie oplette. Dus ik zag op een gegeven moment gebeuren dat het paard een andere kant uit liep en waarschuwde de gids. Die reageerde vet geïrriteerd dat we allemaal ook echt niet kunnen rijden. Nee, vind je het gek als iemand voor het eerst op een paard zit. Wat een arrogante houding. Tot overmaat van ramp begon hij ook nog eens te zeiken over het feit dat ik zulke tripjes krijg aangeboden. ‘’Dus je hebt gewoon vakantie’’ was z’n reactie. Waarop ik hem vroeg of hij dan ook vakantie heeft gezien we precies hetzelfde aan het doen zijn. Wat een bal. En dan ook nog eens uitgebreid beginnen over het feit dat hij eigenlijk helemaal niet met toeristen op pad wil, maar liever politiepaarden traint. Bedankt voor het vertellen, hier voelen we ons echt welkom door. Toen hij me ongeveer tien keer vertelde hoe boring mijn werk wel niet moest zijn, al dat schrijven, was dat voor mij de druppel. Ik vroeg hem hoe boring het was om iedere dag hetzelfde rondje op het paard te rijden. Hij draaide zich om, pakte z’n mobiel en ik heb hem de rest van de rit niet meer gehoord. Zo onwijs jammer. Waarschijnlijk was de rit met een andere gids echt duizend keer leuker geweest. De omgeving was namelijk waanzinnig mooi en het paardrijden was heerlijk.


Dus ja, dat was dat. Nu naar de foto’s van de geweldige omgeving. Na twee uurtjes rijden pauzeren we even om te lunchen. zo leuk zo in de natuur.


Ondanks het gezeik heb ik wel echt genoten hoor.


Want het is gewoon echt prachtig. En de gids durft z’n mond niet meer open te trekken 😉


Nog even een selfie met Snorre. We rijden dus met Geilo Hestesenter en ik moet zeggen, het is verder echt wel een aanrader. Ik heb ook even met de eigenaar gesproken (hij gaat ook regelmatig mee op pad) en die was super aardig. Echt een oude cowboy. Dus ja, ik denk dat we pech hadden met de gids. Niets aan te doen.


Wanneer we terug komen bij ons appartement zien we dit mooie uitzicht. Zo gaaf. We zitten echt in de bergen.

Ons uitzicht vanaf het appartement zelf. Niet verkeerd toch. We zitten nog altijd in Havsdalsgrenda.

S’ avonds doen we het kalm aan. Het begint te regenen en wij zijn gewoon echt uitgeput. Zoveel verschillende sporten in een week. M’n hele lichaam doet pijn. En ik begon een beetje te piekeren. Dat lees je hier.

Gisteren en vandaag heb ik besloten even geen foto’s te nemen maar wat meer te relaxen. Ik ga een beetje aan het werk en een oud reisgenootje komt langs. Zo leuk. Ingeborg komt uit Noorwegen en ik heb haar leren kennen tijdens m’n reis door Nepal. Sindsdien hebben we nog wel contact maar we hebben elkaar nooit meer gezien. Dus nu is een mooie gelegenheid.

Vandaag rijden we naar Stavanger. De bedoeling was eerst om naar Bergen te gaan, maar we hoorden dat Stavanger minstens zo mooi is, dus de plannen zijn gewijzigd! En het leuke is dat Ingeborg hier vandaan komt, dus ze kan ons mooi rondleiden.

Dit was het weer even voor nu. Snel meer over ons laatste deel van de reis.

Liefs Jantien

Plog Noorwegen: Downhillen, raften en honger

Hoi hoi! Ik geef je weer een kijkje in mijn onstuimige leven hier in Noorwegen. Sow, volgens mij is het hier bijna onmogelijk om het kalm aan te doen, want er is gewoon teveel gaafs te doen. Ik kwam de afgelopen dagen bijna niet aan schrijven toe, want ik was druk met downhillen, mountainbike, raften en genieten. Maar ik heb een beetje tijd vrij gemaakt om al het avontuur met je te delen. Kijk mee!

Vandaag even twee dagen in één, omdat ik een dagje had overgeslagen. Ik had al wel een filmpje gemaakt. Deze vind je op Facebook en onderaan deze pagina.


Woensdagochtend beginnen we met downhillen. Ik zie hier best tegenop, want ik weet hoe de Noren zijn. Ze denken dat iedereen net zo sportief en avontuurlijk is als zij en overschatten me daarom. Maar ik begin veilig bij de kids trail.


Koen ziet er iets stoerder uit dan ik, want hij gaat wel met de lift naar boven.


Stoer kieken en goan. Tussen de ukkies. Maar wel gewoon super leuk!


Koen is helemaal in z’n sas. Hoe gekker hoe beter.


Na twee uurtjes vinden we het allebei mooi geweest. Het is best pittig in de bovenbenen. Dus we gaan even wat drinken en lunchen.


Ja, die tomaten zijn onze lunch. Ik weet niet wat het is, maar we vergeten telkens echt goed te lunchen omdat we te druk zijn met leuke dingen doen.


Kiek dan! Wat een schattige fietsjes. Downhillen is in Noorwegen nog een bijna grotere sport dan skieën. Onvoorstelbaar! En kleine kinderen crossen al naar beneden. Heel cool om te zien.


Na het downhillen krijgen we mountain-e-bikes mee. Ja, dat bestaat en is verdomd handig. Om ergens te komen moet je hier altijd een berg op en ik kan je zeggen, dat houd je niet lang vol op een normale mountainbike (zeker niet met mijn huidige conditie). Maar zelfs met deze fietsen was het flink zweten.


Het is vet mooi onderweg. We fietsen naar Tuva. Daar schijn je hele lekkere wafels te kunnen krijgen en dat is mijn drijfveer.


Maar onze benen zijn te verzuurd, ook al van het downhillen. We moeten eigenlijk nog acht kilometer berg op en af en dan besluiten we ons om te draaien. We hebben nog steeds niet gegeten en gaan bijna van ons stokje. Iets te enthousiast geweest.


Op de foto’s lijkt het allemaal een beetje simpel, maar het was veel stijl naar boven en beneden. Sommige stukken gingen we met een dikke 50 km per uur de berg af. Dat vond ik echt wel een uitdaging, maar zo kicken! Maar je begrijpt dat ik op die stukken geef foto’s kon maken 😉

geilo-noorwegengeilo-noorwegen
Terug in Geilo doen we nog een rondje om het meer omdat het daar zo mooi is.

geilo-summer-park
De fietsen gaan terug naar Geilo Summer Park. Hier heb ik in de winter ook geskied. In de zomer is hier zo gigantisch veel te doen. Zoals dus het downhillen en het huren van fietsen. Maar er is ook van alles voor kinderen, zoals een klimbos. Super leuk om te zien hoe actief iedereen hier van jongs af aan al is.

bakkerij-noodwegenbakkerij-geilo
Zo en nu hebben we honger. Het is al eind van de middag en we gaan even naar de bakkerij voor zo’n heerlijk kaneelbroodje. Dik verdiend.


En daarna nemen we een duik in het zwembad bij ons hotel. Zo relaxt! Ik vind het echt een fijn hotel en een perfecte locatie. Ons hotel heet Bardøla. 


Tijd om aan het werk te gaan. De dagen zijn zo volgepland met leuke dingen, dat ik bijna niet aan m’n blog toekom. Op zich een goed teken dat ik me hier zo vermaak, maar ik wil ook heel graag bijblijven met werk. Dus iedere vrije minuut zit ik achter m’n laptop.


Het is al best laat als we nog moeten eten. Mijn maag krimpt echt ineen hier. Ik ga voor een lekkere salade met kip en Koen neemt een burger. We eten bij Sofia’s bar. Dit zit naast ons hotel. Lekker en makkelijk.


Ik zag deze voorbij komen en moest hem ook proberen. Mijn god wat lekker! De beste brownie ever. Dus ben je ooit in Geilo, sla dit niet over!


Na het eten kruip ik snel weer achter de computer. Nog genoeg te doen! Ik werk nog door tot een uur of elf en plof dan uitgeteld in bed. Wat een heerlijk dagje.


De volgende ochtend rijden we al op tijd richting Dagali. Een plaatsje op een half uurtje rijden vanaf Geilo. Hier gaan we raften. Het is onderweg behoorlijk regenachtig en ik moet zeggen dat ik absoluut geen zin heb om het koude water in te gaan.


Koen en ik hebben toch de moed maar verzameld en als we om zijn gekleed hebben we er zelfs zin in, haha.

serious-fun-rafted-geilo
We krijgen uitgebreid uitleg bij Serious Fun Rafting. Ik ben nog nooit eerder wezen raften, maar ik sta er echt van te kijken hoe uitgebreid de uitleg en de opties zijn. Wat een onwijs lieve mensen. Er zijn dus allemaal verschillende moeilijkheidsgraden en je kunt overal onderweg op en af gaan omdat er een bus meerijdt. Dus als je extreem wilt, dan kan dat. Zie je het niet meer zitten, kun je er altijd nog uit gaan. Ideaal, zeker voor beginners zoals ik. Maar zelfs Koen vond het super leuk terwijl hij wat meer ervaring heeft. Dus echt voor iedereen geschikt!

De gidsen tijdens het raften komen van over de hele wereld. Voornamelijk uit Afrika en Mexico. Super leuk, zo’n gevarieerde groep mensen. Normaal raften deze gidsen in Zimbabwe bij de Victoria Falls. Dit schijnt de meest extreme white water rafting ter wereld te zijn. Dus ze weten wat ze doen. Blijkbaar is het hier in Noorwegen ook heel moeilijk, want het water is ondiep en het stikt van de rotsen. Dat merk je ook onderweg. Maar gelukkig hadden we dus ervaren gidsen bij ons.


Onderweg ga ik er een keertje af om wat foto’s te maken. Zo leuk om de rest te zien. Verder heb ik er helaas geen foto’s van kunnen maken. Er waren nog leukere stukken, maar zo heb je een beetje een idee. Ik moet zeggen dat ik het eerst best spannend vond dus ik besloot voor super rafting te gaan in plaats van extreme. Het aller eerste stukje was best heftig, dus niet iedereen deed dat. Toen die mensen zich bij ons voegden hoorden we dat een van de gidsen z’n ribben had gebroken door een klap van een peddel. Wow, ik schrok me rot. Maar het was blijkbaar gewoon dikke pech, ik voelde me onderweg hartstikke veilig!


Samen met Marianne van Serious Fun.


Het raften begon al om elf uur en al bij al zijn we rond drie uur terug bij het startpunt. Ondertussen zijn we alweer vergeten te lunchen. Dit wordt een gewoonte. Dus na het nodige nakletsen scheuren we als een malle naar de supermarkt en zie wat ik daar vond. Kon ik niet laten liggen.


En Koen ook niet.

havsdalsgrenda-geilo
We checken in bij een appartement in Havsdalsgrenda. Dat is nog altijd in Geilo, maar dan iets meer in de bergen. Eigenlijk zo goed als op een skipiste.


De luxe met inchecken bevalt me al wel.


We hebben het kleinste appartement, maar dat is nog altijd best heel ruim. Echt fijn om zo even ons eigen plekje te hebben! We hebben drie slaapkamers (later deze week krijgen we nog een logee, een oud reisgenootje van me) en een fijne badkamer, keuken en woonkamer. Heel lekker dit.


Best een uitzicht. Jammer dat het zo bewolkt is, maar volgens mij kijken we hier prachtig weg.


Zo, nog altijd niet geluncht. Gezien we nu een keuken hebben bakt Koen een lekker eitje voor me.


Terwijl ik weer achter de laptop kruip om deze plog te typen. Het is alweer bijna zes uur en om acht uur gaan we alweer uit eten. Echt een luxeprobleem dit! Maar ik wil gewoon heel graag met je delen wat ik hier meemaak, want het is echt super gaaf.

De foto’s van het uiteten volgen dus later. We hebben nog twee volle dagen in Geilo. Vanochtend gaan we paardrijden. Hier verheug ik me zo enorm op. Ik heb eerder altijd een eigen pony gehad en dus jaren heel veel gereden. Nu ook al jaren niet meer, maar ik denk dat ik het nog wel kan. Wel een beetje sneu voor Koen, want die neem ik gewoon mee op sleeptouw, haha. Hij heeft er nog niet echt zin in maar soms moet je gewoon iets voor elkaar over hebben, toch?! 😉

Nou, dat was het weer even voor nu. Onze avonturen te paard volgen snel!

Liefs Jantien

Ps. Heb je m’n vorige plog al gelezen?

Plog Noorwegen: Kou, huilen en keihard genieten

Goedemorgen! Ons eerste dagje in Noorwegen zit erop en wat kan ik zeggen.. Het was intensief. Ik dacht dat het een relaxt dagje hiken werd, iets wat ik het aller aller aller leukste vind om te doen. Nou, laat dat relaxt maar zitten. Ik heb een potje lopen janken, maar wat was dat het waard! Kijk mee naar onze eerste dag in Geilo.


Goedemorgen. We zitten in een heel fijn hotel, Bardola en worden wakker met een prachtig uitzicht.


Lekker ontbijten.


En op naar het visitor centre. Daar overleggen we even welke hike we gaan doen. Het wordt de prestholdtkardet. Een waanzinnig mooie hike, slechts een paar kilometer van Geilo.


Om er te komen moeten we over een kleine tolweg.


Het ziet heel erg donker, maar och wat is het hier mooi! Ik geniet!


Ok, het is hier nu nog kouder dan in de winter. Wanneer we de auto uitstappen zien we dat iedereen een muts op heeft en handschoenen aan. Niet goed over nagedacht, maar we gaan heel optimistisch iets minder warm gekleed.


En dat is helemaal niet erg want we moeten honderden treden naar boven. Poeh, dat is wel even bikkelen, maar zo fijn om mezelf in het zweet te werken. En wat een uitzicht onderweg!


We zijn bovenaan. Wat een klim. Eerst even eten want ik ben helemaal slap. Tijdens het traplopen werd ik een beetje naar omdat ik zo’n hoogtevrees had. Dan begint m’n lichaam soms te verkrampen. Maar eenmaal boven gaat het weer.


Happy! We lopen een route welke dus over de berg gaat en aan de andere zijde weer naar beneden. Echt een aanrader. Het is jammer dat we beginnen met slecht weer en alles bewolkt is, maar toch kan ik zien dat het er prachtig is.

Even over het randje kijken om te zien hoe eng ik dit vind.

Yes, gelukkig klaart het een beetje op.


Tijdens de afdaling begint het drama. Mijn god, het is altijd hetzelfde met mij. Ik heb zo’n enorme hoogtevrees dat ik eigenlijk helemaal niet op zo’n hoogte durf te lopen, maar ik vind het gewoon te mooi om aan me voorbij te laten gaan. Dus altijd wanneer we afdalen is Koen de Sjaak. Ik heb ongeveer een half uur lopen jammeren dat ik niet durf. Het aller ergst vind ik van die zandpaden die stijl naar beneden gaan en die vol liggen met kiezels. Hoe houd je in godsnaam grip? Meestal ga ik er gewoon bij zitten en schuifel ik zo naar beneden. Echt geen gezicht. Deze keer heb ik Koen het hele stuk in een houdgreep gehouden terwijl hij maar aan moest horen dat ik echt niet verder durfde. Man, wat heeft die jongen een geduld. Hij heeft me veilig naar beneden geloodst.

geile-noorwegengeile-noorwegen-hikengeile-noorwegengeile-noorwegen
Wauw, het laatste deel van de route is het aller mooist! Misschien ook omdat het weer beter is, maar ik kijk echt m’n ogen uit.


En we rijden de prachtige weg weer terug. In totaal hebben we ongeveer drieënhalf uur gelopen. Heerlijk om zo buiten te zijn.


Wanneer we terug zijn in het hotel ga ik even aan het werk. Ik heb zo onwijs veel lieve reacties binnen gekregen op mijn artikel van gisteren en van vorige week. Doet me echt goed. Dus ik ga iedereen beantwoorden.


Rond half zeven lopen Koen en ik naar het centrum van Geilo. Dat duurt ongeveer een half uurtje en dat is heerlijk. Zo rustig en relaxt hier.


We gaan op zoek naar een relatief goedkoop restaurantje, gezien ik eigenlijk geen zin heb ergens uitgebreid te eten omdat ik gewoon heel moe ben. Nou, goedkoop kennen ze niet echt in Noorwegen dus het wordt een pizzaria. Niet perse waar ik zin in had, maar ik vind het echt zonde geld om veel te betalen wanneer ik niet eens zin heb om uitgebreid te eten.


Later lopen we terug naar het hotel. Ik vind de buitenlucht hier zo fijn! En kijk dan hoe mooi het hotel er zo uitziet. Echt een mooi plekje.


Terug op de kamer ga ik nog even aan het werk en schrijf ik deze plog. Mijn ogen vallen bijna dicht. Best intensief zo’n dagje op pad. En dan was dit nog een rustige dag.

Het plan is om vandaag te gaan downhillen (doodeng), morgen te gaan raften (nog enger) en vrijdag en zaterdag gaan we waarschijnlijk paardrijden en mountainbiken. Daar kijk ik enorm naar uit! Naar morgen en overmorgen ook hoor, maar ik vind het nog een beetje spannend allemaal.

Nou, dat was het voor nu. Wish me luck met al die gevaarlijke sporten waar je geen bangerik voor moet zijn 😉

Heel snel meer vanuit Noorwegen!

Liefs Jantien

En nog een laatste maal onwijs bedankt voor alle support de afgelopen tijd. Word ik echt happy van!

Plog Noorwegen: Rennen, vliegen, thuiskomen en stilvallen

Goedemorgen! Ik doe keihard m’n best om in die paar uurtjes die ik nog in Oslo heb, zoveel mogelijk te zien. Ik bezoek het operahouse, het Vigelland park, de city hall en ik loop nog snel even langs de haven. Kijk mee hoe m’n tweede dag in Oslo was!


Nadat ik tijdens m’n ontbijt bezig was met de plog van de dag ervoor, besluit ik lekker naar buiten te gaan. De zon schijnt, dus ik wil er op uit. Twee van m’n kamergenootjes willen graag met me mee, maar zij moeten nog ontbijten, dus ik besluit eerst even alleen te gaan en kom later terug bij het hostel.


Ik loop naar het operahouse. Deze heb ik alleen nog maar van afstand gezien.

 
Super mooi! Jammer dat er omheen nu een beetje een bouwval is.


Je kunt over het gebouw heen lopen. Vind ik wel gaaf.


Prachtig uitzicht vanaf het gebouw.


Op het dak. Ik ben blij, want de zon schijnt.


Niet verkeerd toch. Dit gebouw is zo fotogeniek.


De wolken trouwens ook.


Kleine mensen he.


Wat ik zeg, jammer van de bouwval. Dit zijn iconische gebouwen voor Oslo. Kon ze er wederom niet mooi op krijgen door de bouwval. Maar het idee is er.


  
 Me and my selfiestick on tour.


Happy.

 


Blijf het een bijzonder gebouw vinden.


Met een prachtig uitzicht. Gisteren was ik echt niet onder de indruk van Oslo, maar toen was het ook echt grauw weer. Daarnaast ging ik toen het centrum in en ik heb toch altijd meer met natuur. Dus langs het water vind ik het prachtig.


Terug bij het hostel om m’n kamergenootjes op te halen.


We hoorden dat het Vigeland park toch open is, dus besluiten de tram te pakken hier naartoe. De man bij het hostel had het verkeerd uitgelegd, want we hadden de verkeerde tram. Dus de halve stad doorlopen op zoek naar de volgende. Daarom ga ik meestal liever overal gewoon lopend heen.


Happy, we hebben de goede stop gevonden! Ik ben met Meg (afgekort) uit Tokyo en Monica uit Londen. Hartstikke gezellig.


Aangekomen bij het Vigeland park. Meg komt er nu ineens achter dat ze dit al heeft gezien. Wat een grap, ze heeft geen idee wat ze allemaal heeft gedaan. Toch leuk om een keer met een Japanner op stap te gaan, gezien ik toch wel een beetje bevooroordeeld ben over hun manier van reizen (foto’s klikken en weg).


Euhm, ja, heel bijzonder.


En zo een hele brug vol.



Ik moet zeggen, ik vind het wel echt indrukwekkend.


Gelukkig zijn we net voor de allergrootste drukte. Er lopen een aantal tours achter ons aan.


Heuy!


Beautiful.


Dat kan ik beter. Heel flauw natuurlijk.


Alles in dit park draait om de menselijke levenscyclus.


Help, een horde toeristen achter ons aan.


Super mooie beelden.


Van een afstand lijkt dit misschien een beetje raar. Maar er zijn dus heel veel lichamen gemaakt uit een stuk steen. Van dichtbij zie je pas hoe mooi het is.


De dames die ik meeheb zijn echt goed in het foto’s maken. Stel je voor ze hadden de prullenbakken er niet op gezet. Dat zou mooi balen zijn geweest.


Ja, hallo.


Zo zie je de lichamen beter.


We zitten telkens een beetje te grappen over de kunst, maar ik vind het toch wel heel bijzonder.


Ladies.


Het begint al druk te worden met toeristen.


Haha, lekker dramatisch. Toch leuk wanneer een selfiestick niet meewerkt.


Ik blijf maar foto’s maken omdat ik het zo bijzonder vind.


Nog eentje van mij met de..


We lopen terug.


Oke, nog eentje dan.


Op naar de city hall. Ik heb nog maar eventjes, dus het wordt een beetje rennen en vliegen.


Het is vanbinnen immens en prachtig. Maar ik krijg het met moeite op de foto.


Prachtige schilderingen.


Mooie ruimtes.


Vooral de hoogte van het plafond vind ik dan altijd zo bijzonder.


Check. Eigenlijk houd ik er niet van om alles in sneltreinvaart te doen. Maar ja, het is zo of helemaal niet.


We lopen nog even langs het water.


Dit is zo’n gezellige straat met leuke restaurantjes.


Prachtig.


Ik lunch even snel wat, want ik moet terug naar het hostel om m’n spullen te halen en de trein te pakken naar het vliegveld.


Een blok verder ligt het hostel.


Bepakt en bezakt bij het station aangekomen. Is maar zo’n vijf minuutjes lopen.


Op het vliegveld. Alles loopt voorspoedig. Ideaal.


Van m’n laatste kronen koop ik nog een appeltje.


Bijna tijd om te boarden.


Helaas heb ik m’n boek al uit en kan ik niet slapen tijdens m’n vlucht. Dus ik pak dit magazine erbij om alle vluchtroutes eens in me op te nemen. Ik kan altijd uren naar een wereldkaart kijken, omdat ik wil leren waar alles ligt. Vaak ligt alles net anders dan dat ik in m’n hoofd had.

Tijdens de landing is het direct duidelijk dat we in Nederland zijn. Grijs en grauw. Maar goed, veilig geland en ik heb helemaal kriebels in m’n buik omdat ik zo’n zin heb om Koen weer te zien. Hij haalt me op.

Thuis rijden we nog even langs de snackbar, want we hebben allebei nog niet gegeten. Daarna duiken we op tijd in bed. Ik ben kapot!

Ik vond het echt een topweek. Zoveel nieuwe dingen geleerd en leuke mensen leren kennen. Noorwegen heeft m’n verwachtingen overtroffen. Ik ben heel benieuwd wat jij van Noorwegen vond en ook of je het leuk vond om iedere dag m’n belevenissen te kunnen volgen. Het was voor mij de eerste keer dat ik zo’n dagboek bij hield en ik vond het heel leuk om te doen.

En net nu ik dit schrijf, hoor ik over de bomaanslagen in Brussel. Ik heb kippenvel over m’n hele lichaam. Wat verschrikkelijk. Op zo’n moment ben ik zo blij dat ik thuis ben bij m’n familie en vrienden. Mijn god, wat een verdriet. Tranen in m’n ogen. Dan lijkt ineens alles wat ik hier heb beschreven zo onbelangrijk. Geen woorden voor.

Liefs en een extra dikke knuffel

 

 

Plog Noorwegen: Afscheid nemen, op naar Oslo en verdwalen

Goedemorgen! Ik neem afscheid van Geilo en pak de trein naar Oslo. Daar ga ik er direct op uit en raak ik uiteraard volledig de weg kwijt. Dus beland ik in de bios en bij de pizzeria. Kijk mee hoe mijn zondag in Noorwegen was.


De vreemde combi van ontbijt van gisteren beviel me wel. Dus nog maar een keertje. Word je al moe van m’n ontbijtjes? Ik niet 🙂


Zo, m’n sportkleding maar eens verwisseld voor ‘normale’ kleding.


Tas gepakt en uitchecken.


Ik check tien uur uit en elf uur gaat m’n trein. Dus ik lees nog even wat in het hotel.


Het is weer heerlijk zonnig buiten.


Het station.


Ik probeer weer wat mooie foto’s te maken vanuit de trein, maar ik zit deze keer aan de bergkant, dus er valt iets minder te zien. Dan maar lezen.


En eten.


 Och kijk, toch nog een beetje uitzicht.


Ze mogen de ramen van de trein ook weleens wassen, want zo kan ik natuurlijk geen foto’s maken.


Na een kleine vier uur aangekomen in Oslo.


De winkelstraat. Hier moet ik door om bij m’n hostel te komen omdat een andere straat is afgezet.


Aangekomen bij m’n hostel. Saga hotel. Het kan zo in een ikea folder.


Super mooie trappenhuis.


Hoi.


Het hostel ziet er echt goed uit, maar de kamers zijn wel piepklein. Gelukkig overleef ik hier wel een nachtje.


De stad in. Onderweg naar het Paleis.


Zoals je zag, is dat best een eindje lopen dus ik kom niet over zonder eten. Dit pecan broodje was zo mega lekker.


Ik vind het er allemaal een beetje droevig uitzien. Waarschijnlijk door het weer. In Geilo was het nog strakblauw en hier is het maar grauwig. Niks aan.


Selfie met het paleis als bewijs dat ik erbij was.


  
  
Ik loop langs aller zogenoemde ‘highlights’ in de stad. Maar eerlijk gezegd vind ik dit soort gebouwen nooit zoveel aan. Sfeerloos. Het doet me niets. Ik heb gehoord van een hele leuke wijk met allemaal koffie tentjes, dus daar ga ik naar opzoek. En die zoektocht gaat eeuwig door, want ik heb ondertussen de hele stad gezien maar nog altijd geen gezellige buurt.


Ik kom nog langs een of andere demonstratie of bijeenkomst ofzo.


Uiteindelijk geef ik de hoop op en besluit ik lekker een bioscoop in te duiken. Ik ga naar ‘The Big Short’. Super leuke en interessante film over Wallstreet, de huizenmarkt en de financiële crisis. Ja, klinkt heel saai maar is het echt niet! Zeker een aanrader.


Ik loop terug en dan ziet de stad er toch iets mooier uit dan overdag.


Ik heb vandaag nog amper gegeten maar heb geen zin om lang te zitten dus ga ik naar een pizzeria.


Waar speciaal voor mij het kaarsje nog eens aangestoken wordt. Romantisch.


Met appelsap 🙂


En een halve pizza en salade.


Terug in het hostel. Ik ben kapot. Eigenlijk wilde ik deze plog nog maken, maar ik val als een blok in slaap.


Dus vanochtend de wekker vroeg en aan het werk bij het ontbijt.


  
Ik heb volgens mij nog nooit zo’n steriel hostel gezien. De liggen is trouwens ook top!

Vandaag vlieg ik terug, maar eerst heb ik de ochtend nog hier. Dus ik wil proberen nog het een en ander te zien. Helaas is alles waar ik zin in had vandaag gesloten. Zoals de foodhallen en het grote beelden park. Dat is momenteel gesloten voor renovatie. Dus even zien wat ik dan ga bezoeken!

Ik heb ook weer onwijs veel zin om Koen te zien. Dus wat dat betreft kan vandaag al niet meer stuk.

Morgen m’n laatste plog over vandaag. Dan ga je zien of ik weer verdwaald ben geraakt. Tot morgen!

Liefs Jantien

Plog Noorwegen: Beetje chillen, beetje wegwaaien en beetje werken

Goedemorgen! Ik ga voor een lekkere en stevige wandeling in en rondom Geilo en waai bijna weg. Dus besluit ik de hele middag binnen te blijven lunchen en doe ik tegen de avond nog een poging om veilig de straat over te gaan. Zo zag mijn zaterdag eruit.

 

Ik sta op met een gekneusd lichaam door m’n activiteiten van gisteren. Hier had ik al op gerekend, dus ik douche me even warm en ga op naar het ontbijt. Oke, dit is een hele vreemde combinatie op m’n bord. Maar wel lekker.

 

Ik heb vandaag geen acitiviteiten op de planning en dat vind ik eigenlijk wel lekker. Zo heb ik de kans om er zelf nog eventjes op uit te gaan. Ik wandel naar de andere kant van Geilo en ik merk al snel dat het heel koud is door een keiharde wind. Op sommige stukken kan ik niet eens op beide benen blijven staan en op de wegen waar ijs ligt word ik letterlijk omver geblazen. Ook goedemorgen. 

 

Veilig aangekomen bij de piste. Ik vind het zo leuk om mensen te zien skien, dus ik besluit hier even rond te struinen. Ik snap niet dat mensen niet de piste afwaaien, want ik waai echt weg.

 

Het ziet er wel net zo prachtig uit als de hele week al.

 

Mijn god, ik moet echt mijn hele gewicht in de strijd gooien om vooruit te komen. Ziet er niet heel charmant uit. Ik wil nog wat foto’s maken, maar m’n telefoon valt uit. Waarschijnlijk door de kou, want de snijdende wind voelt heel koud aan. Dus ik besluit om terug te gaan naar het hotel om op te warmen en even te werken.

 

Twee uurtjes later doet m’n telefoon het weer en lijkt het erop dat het minder hard waait. Dus ik doe weer een poging. Nog steeds een beetje windering, maar wel prachtig buiten.

 

Ik ben op weg naar een restaurantje dat me was aangeraden en ik heb het vermoeden dat ik verkeerd loop.

 

Maar om de hoek zie ik toch dat ik goed zit. Van buiten ziet het er niet echt gezellig uit.

 

Ik ga hier even aan het werk.

 

En ik lunch, want daar kwam ik voor. Ik hoorde dat ze hier een heerlijke clubsandwich hebben. Dat kan ik bevestigen. Super lekker! Ik blijf er de hele middag zitten om te schrijven.

 

Wanneer ik terug loop is de wind helemaal afgezakt. Heerlijk. En ik zie ineens zoveel mensen in de sneeuw hardlopen. Ik begrijp dat echt niet. Voor mij is het al een uitdaging om niet uit te glijden wanneer ik gewoon wandel.

 

Strak blauwe lucht.

 

M’n favoriete plekje in Geilo, hier bij het meer.

 

Zo mooi.

 

En zo’n lekker weer.

 

Ondanks de hele week zon, ligt er nog een aardig pak sneeuw overal. Wat ik begreep, kun je nog tot eind april skiën hier.

 

Gaaf he!

 

Het is al bijna zes uur en de zon gaat bijna onder. Hier kan ik echt van genieten. M’n telefoon minder, want die valt weer uit.

 

Ik loop terug naar het centrum en koop even een beetje avondeten. Ik stond in de supermarkt en kon gewoon niet kiezen wat ik wilde, dus het werd deze belachelijke combinatie. Uiteindelijk kreeg ik de helft niet op omdat ik zo stevig had geluncht.

Veel minder foto’s dan de andere dagen omdat m’n telefoon er twee keer mee ophield. Hopelijk was het echt alleen de kou.

Vandaag neem ik ’s ochtends de trein naar Oslo. Best raar dat het er hier alweer op zit. Zo’n weekje gaat zo snel. Maar ik heb ook wel heel erg zin om wat van Oslo te zien. De mensen hier in Noorwegen zijn niet zo over de stad te spreken, maar ja, zij zijn natuurlijk prachtige natuur gewend. Dus ik ga er lekker open in en zal me vast en zeker nog een dagje vermaken!

Je gaat het morgen lezen.

Nog een heel fijn weekend!

Liefs Jantien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Plog Noorwegen: Crosscountry skiën en keihard op de bek

Goedemorgen! Ik ging een ochtendje relaxt crosscountry skiën. Tenminste, dat dacht ik. Werkelijkheid was dat ik zo’n twintig keer keihard op de bek ging en ook weer op stond. Dat dan weer wel. Kijk mee hoe ik gisteren toch doorgekomen ben.


Tijd voor een gezond ontbijtje, want ik heb een sportieve dag voor de boeg.


Ik ga crosscountry skiën. Klaar voor vertrek. Het is maar een klein stukje lopen. Tenminste, dat denk ik. Blijkt dat ik op de verkeerde plek ben. Dus even snel bellen en toen werd ik opgepikt en alsnog op de juiste plek afgezet bij Geiloheisen. Precies op tijd.


Direct de ski’s onder en de lift in, want we skiën boven op de berg.


Mijn skilerares Sanna. Ze komt eigenlijk uit Finland, maar geeft hier in de winter skilessen.


Ze legt me even uit welk rondje we gaan skiën, maar ik zit niet op te letten.


Met dit uitzicht houd ik m’n aandacht er niet meer bij. Zo ontzettend mooi en rustgeven.


Man, Noorwegen blijft me verrassen.


S’ ochtends was het nog een beetje bewolkt, maar ondertussen schijnt de zon alweer fel. Heerlijk.


En ondertussen ben ik al zo’n tien keer op de bek gegaan. Iedereen die denkt dat dit makkelijk is, heeft het mis. Je hebt dus van de gleuven waar je je ski’s in doet. Nu hadden we de pech dat het al een paar dagen overdag dooit en ’s nachts weer vriest, dus alles was spiegelglad. De eerste heuvel naar beneden had ik hier niet op gerekend en ging ik volle vaart naar beneden en op m’n bek.


Dat tafereel herhaalde zich zo’n twintig keer. En het lijkt altijd zo makkelijk.


Even een stukje gefilmd op een recht stukje, zodat ik m’n balans houd. Maar nog zie je overduidelijk m’n gestuntel en geen enkele vorm van techniek. Puur op kracht, want daar heb ik zoveel van 🙂


Wauw! Adembenemend. We zijn werkelijk waar niemand tegengekomen.


Na dik twee uur bakte ik er nog steeds niets van, maar ik vond het wel super leuk om te doen. Het is echt lekkere lichamelijke inspanning en dan met de zon op je bol. Heerlijk.

 Met de lift naar beneden. Dat gebeurt normaal niet, want dan ski je naar beneden. Maar de ski’s voor crosscountry zijn lastig om echt mee te skiën, dus de lift leek ons veiliger.


Kijk dan wat een uitzicht. Ik vond het wel best spannend, want met m’n hoogtevrees is het toch wel heel indrukwekkend om zo ver weg te kunnen kijken in de lift.


Ik lach nog.


Terug in het hotel voel ik al dat mijn lichaam helemaal stijf wordt. Ik probeer een beetje te stretchen en ga dan achter m’n laptop aan het werk en even lunchen.


Later loop ik even naar Silje en Paul, de mensen van Visit Geilo, die me hier hebben uitgenodigd. Ze staan de hele week al paraat als ik vragen heb en ik wilde ze nog even bedanken met een pakje stroopwafels. Ondertussen is er behoorlijk veel wind, zoals je ziet.


Het was even priegelen, maar de zin ‘welkom in de bergen’ moest er bij op en dat is gelukt. Daarnaast nog een leuk nieuwtje. Ik ben uitgenodigd om in de zomer nog eens te komen samen met Koen, zodat ik Geilo ook zonder sneeuw kan ontdekken. Super leuk!


Ik loop nog even een winkeltje in en zie deze leuke truien hangen. Ik overweeg er eentje te kopen, maar het feit dat het al voorjaar is weerhoudt me. Ze zijn wel super leuk en ik heb mijn lievelingstrui vergeten dus het is wel verleidelijk.

Later in de middag werk ik nog even wat en bekijk ik de video’s die ik heb gemaakt. Ik lach mezelf altijd vierkant uit wanneer ik beelden terug zie. Denk je lekker bezig te zijn, komt er een houten klaas door het scherm. Maar goed, daar moet ik het maar mee doen.


Gedoucht en klaargemaakt om uit eten te gaan. Ik heb een leuk tentje ontdekt hier in het dorp, dus ik besluit daar een hapje te eten. Voor het eerst deze week make-up op.


Dit soort huizen is precies wat ik me ook voorstelde bij Noorwegen.


Ik word weer getrakteerd op een mooie zonsondergang.


Aangekomen bij de Ekte, wat volgens mij de hoek betekent gezien de ligging van het restaurantje. Ze gebruiken en verkopen allemaal lokale producten. Super leuk!


Ik installeer mezelf lekker op de bank, met een goed boek erbij.


Cheers! Aan het water.


De kaart is super klein en eenvoudig. Keuze uit drie voor, drie hoofd en drie nagerechten. Ik vind dat wel fijn want ik kan toch nooit kiezen en alles op de kaart ziet er lekker uit.


Eerst een broodje en nog even bladeren door het boekje over Geilo. Alvast inspiratie opdoen voor deze zomer.


Het voorgerecht. Gerookte rendierenhart met geitenkaasmousse. Je zult het misschien niet verwachten, maar dit was lekker!


Hoofd heb ik vis met erwtenpuree en een taartje van rode bieten. Zo ontzettend lekker.


Ik wil eigenlijk helemaal geen nagerecht meer, omdat ik al best vol zit. Maar de serveerster is een verdomd goede verkoper en smeert me nog deze heerlijke crème brulee aan. Genieten.


Bestel je na afloop nog een kop thee, krijg je zo’n grote bak. Mijn god, ik stond op ontploffen toen ik naar huis ging.


Bij de kassa hadden ze nog allerlei lekkers liggen, maar het leek me beter om even over te slaan.

Wat een fijne dag was gisteren en wat vliegt de tijd. Vandaag is alweer mijn laatste volle dag hier. Ik zat nog te overwegen om een dagje te skiën, maar met mijn half gekneusde lichaam lijkt het me beter even rustig aan te doen. Afgelopen week ben ik continue actief geweest en ik ben kapot! Het was eigenlijk de bedoeling dat ik vandaag naar Finse zou gaan. Een piepklein plaatsje waar je alleen met de trein kunt komen. Ze hebben er alleen een hotel en verder woont er niemand. Had me gaaf geleken, maar schijnbaar is er nu echt niets anders dan sneeuw en kun je geen kant uit. Dus dat staat op de planning voor de zomer! Misschien dat ik vanavond nog ga sneeuw-hiken de berg op. Maar het is nog even afwachten of dat doorgaat.

Morgen vertrek ik naar Oslo om daar nog een dagje rond te struinen. Super veel zin in!

Tot morgen!

Liefs Jantien

Ik ben uitgenodigd voor deze trip door Visit Norway.

Plog Noorwegen: Spa, sledehonden en een dikke grijns op m’n kop

Goedemorgen! In de ochtend werk ik op m’n hotelkamer, daarna wandel ik naar de spa voor een heerlijke behandeling en alsof dat nog niet tof genoeg is eindig ik de dag met een super duper coole gave husky tour. Kijk mee naar hoe hard ik hier aan het genieten ben.

IMG_7674

Vandaag hoefde ik er niet vroeg uit, want ik heb in de ochtend niets gepland. Dat betekent niet dat ik uitslaap, want ik heb nog wat werk te doen. Dus om zeven uur sta ik op, spring ik onder de douche en ga ik richting het ontbijt. Een lekker bordje kwark met havermout en honeyhitters 🙂

IMG_7676

Maar dan ruik ik ineens iets.. En ik volg de lucht.. En kom hier uit. Man, wat is het lang geleden dat ik dit had en wat is dit lekker!

 

 Aan het werk.


Ik loop even naar de supermarkt om wat lunch te halen.


Man, wat is het weer mooi. Wel een stukje kouder omdat er meer wind is.


Broodjes, wortels en appels. Ik heb al een aantal dagen bijna geen groente gehad, dus ik krijg buikpijn. Tijd om daar verandering in te brengen.


Onderweg naar de spa. Dit uitzicht went niet.


LANGLAUFEN op de wegen.


Zelfs die wolkendeken is super gaaf.


   Uitzicht vanaf de andere kant van Geilo, bij Vistla Resort waar ik een behandeling krijg.


Om even een beeld te geven hoe dichtbij de pistes zijn.


Het ziet er hier zo ontzettend mooi uit! Haha, ik wilde de deur open doen, maar die ging automatisch. Niet iets wat je verwacht bij een houten deur. Dus ik naar de andere kant spieken om te zien wie er stond.. Niemand. Toen viel het kwartje.


 De entree is ook super mooi. Je kijkt vanuit het restaurant direct op de piste.



Maar ik moet niet in het restaurant of het hotel zijn, maar bij de spa.


Even omkleden.


Hoi! Haha, ik lijk zo wel een tientonner.


Ik krijg een classical masage van een uur en word geholpen door Triinu. Ze neemt me stevig onder handen, want m’n rug is super stijf van het skiën. Maar toch echt genoten. Zo fijn wanneer je huid droog is door de kou, dat alles wordt ongeolied en weer soepel voelt.
 Na afloop word ik nog uitgenodigd om een duik te nemen in het zwembad, maar ik heb geen tijd want m’n volgende activiteit staat alweer gepland. Ik snuffel nog wel even tussen de producten.


Wanneer ik bij de receptie zit te wachten tot ik word opgepikt, kom ik tot de ontdekking dat m’n afspraak was verzet en ik dus nog een half uurtje heb. Dus ik pak m’n boek erbij.


Ik had er hier ook eentje kunnen pakken 🙂


Aangekomen bij m’n date.

 Man wat een prachtige plek! Adembenemend.


Ik ga op tour met een hondenslee van Fagerlund Husky Tour en ik mag zelf helpen om de honden klaar te maken. Dit alleen vind ik al zo tof. Wat een enthousiaste leuke beesten zeg.


Ik ben er klaar voor!


De honden ook. Wat een enthousiasme. Daarom houd ik van honden.



Eerst zit ik in de slee en heb ik alle tijd om foto’s te maken.




Die tijd benut ik goed, want man ik kan niet stoppen met foto’s maken. Zo ontzettend mooi! Af en toe leg ik de telefoon even weg om te genieten van de rust.


We sleeën trouwens over een heel groot bevroren meer.


Halverwege mag ik het stokje overnemen. Man wat is dat gaaf! Het is niet super moeilijk, maar je moet toch wel flink sturen want anders raak je in het dikke pak sneeuw en kunnen de honden het niet meer trekken.


Na afloop rusten de honden wat uit. Ze hoeven vandaag niet vaker op pad, maar ze kunnen tot 120 km volhouden! Niet normaal.


Selfie.


Kusje. Koen, mag ik deze meenemen?


Please.


 Of deze?


 Please.


Wat een ruimte en natuur.


Ik geniet hier echt met volle teugen van.


En dat zie je.


Even opwarmen bij een vuurtje en gezellig na kletsen.



De eigenaar blijft ook maar knuffelen met de honden. Dat vind ik echt goed om te zien, want ik hou er nooit zo van wanneer mensen heel streng zijn voor hun hond.



De terugweg is ook weer prachtig.


Als ik thuiskom ben ik tot op het bot koud. Je vangt best veel wind en sneeuw. Dus ik spring snel onder de douche en zie later dit uitzicht vanuit m’n kamer. Serieus, iedere keer weer mooi, die lucht tijdens zonsondergang hier.

img_7858
Ik wil eigenlijk de deur uit om te eten, maar ik ben te moe en heb zin om m’n werk op tijd af te krijgen. Dus ik besluit weer in het restaurant in het hotel te eten. Laptopje mee en aan het werk. Deze garnalen soep was heerlijk.


Net zoals deze rabarber crumble. Ik kan nooit een driegangen menu op, dus ik bestel vaak alleen hoofd, of alleen voor en na. Was nu ook meer dan genoeg.

Ik blijf nog even beneden zitten om deze plog af te maken en spreek nog even met een meisje van de bediening. Iedereen is hier zo aardig. Voel me echt thuis!

Daarna op tijd m’n bed in, want er staat weer iets leuk op de planning! Vandaag ga ik crosscountry skiën, of op z’n Duits LANGLAUFEN. Geilo is schijnbaar de plek om dat te doen en het is niet zo saai als je zou denken want we gaan dit boven op een berg doen. Hier ben ik zo benieuwd naar, want volgens mij heb je daar echt gigantisch mooi uitzicht.

Man, het houdt maar niet op met alle leuke activiteiten. Ik geniet echt met volle teugen en lig iedere avond weer uitgeteld in bed. Ik vind het hier nu al zoveel leuker dan ik ooit had verwacht van een wintersport bestemming.

Morgen zie je hoe het LANGLAUFEN me bevallen is. Tot dan!

Liefs Jantien

Ik ben uitgenodigd voor deze trip door Visit Norway.

Plog Noorwegen: broekpoepen, skiën, werken en keihard genieten

Goedemorgen! Ik was tering zenuwachtig voor m’n volgende ski-les, ik genoot met volle teugen van de zon en de sneeuw en ik ging lekker aan het werk want het is tenslotte geen vakantie. Kijk mee naar wat ik hier uitvreet!


Ik ging voor een blotkokt eitje. Normaal vind ik dit heerlijk, maar ik kreeg het bijna niet weg.


Niet omdat het niet lekker was, maar omdat ik een beetje zenuwachtig was. Vanuit mijn hotelkamer heb ik zo’n mooi uitzicht op de piste en ik wist dat we helemaal met de lift naar boven zouden gaan en alle pistes die ik kon ontdekken gingen stijl naar beneden. Dus ja, daar maakte ik me zorgen om.


Vol goede moed toch maar op pad.


Dit alleen is al genoeg reden om naar Noorwegen te gaan. Overal is het mooi.


 Met de lift naar boven.


En ja, ik schijt zeven kleuren stront, maar ik lach altijd wanneer ik zenuwachtig ben.


Ik leg Niclas uit dat ik het eng vind omdat ik ooit al eens tijdens een reis ben gevallen (van de motor) en toen een aantal weken amper kon lopen en niet mocht zwemmen. Het zit zo in m’n hoofd dat ik niet weer wil vallen, omdat ik echt niet wil dat ik weer een tijd uit de running ben. Niclas stelde me gelukkig direct gerust door te vertellen dat hij een aantal jaar geleden z’n rug had gebroken tijdens het skien. Ja, dat helpt. Nou, eigenlijk dus wel want als hij het lef heeft toch weer te gaan, dan moet ik me er ook maar aan overgeven. En nog een andere leuke bijkomstigheid, de piste waar we vanaf gaan zie je niet eens vanuit m’n hotelkamer want die is aan de andere kant van de berg. Dus druk gemaakt om niets.


We gaan een aantal keer van de groene piste. Wat een ervaring. Ik vond het heel spannend, maar ook super leuk. Ik kwam erachter dat het beter gaat wanneer je meer vaart hebt en dat ik niet naar beneden moet kijken, maar naar het punt waar ik na de bocht naartoe wil.


Deze foto’s zijn trouwens gemaakt op de ukkepuk piste. Na een aantal keer de groene piste, gingen we even proberen hoe makkelijk deze ook alweer was. Het was eigenlijk appeltje eitje, maar net toen ik vroeg of Niclas een paar foto’s wilde maken, als bewijs dat ik heb geskied, zag ik voor me iemand keihard vallen en hij bleef liggen. Dus ik sta een beetje geschokt op de foto. Op sommige punten ging het echt beter, ik zweer het.


Na de les besluit ik zelf nog een aantal keer de piste af te gaan. Ik heb echt volle concentratie nodig maar begin aardig de slag te pakken te krijgen.


Kijk dan hoe cool. M’n naam met een hartje op de ski. In het buitenland heet ik trouwens altijd Jen want m’n naam kunnen ze niet uitspreken.


Na al dat harde werk is het tijd voor een bakje warme chocolademelk en een banaan. Ik ben gesloopt.


Ik zit nog een tijdje te genieten van de zon en het uitzicht. Het is zo leuk om andere mensen te zien skiën.


Tijd om terug te lopen naar m’n hotel. Kijk dan wat een ijsbaan, maar check ook even het uitzicht. Ik vind het hier zo mooi.


 Dag piste. Je was leuker dan ik dacht.

Op de terugweg blijf ik maar foto’s maken. Het is heerlijk weer en alles ziet er prachtig uit.


Hoi! Ik begin al een beetje te verbranden in m’n gezicht. Blijven smeren.


Zo bijzonder dat er zo’n dik pak sneeuw kan liggen terwijl de zon zo fel schijnt.


Geilo ligt in een dal met overal er omheen bergen en pistes.


Hoe grappig, volgens mij kun je zien waar het vliegtuig een beetje turbulentie heeft gehad.


Hoi lente.


Wat een plaatje.


Iedere keer als ik naar de pistes kijk vraag ik me weer af welke gek er van de zwarte piste afgaat.


Terug in de hotelkamer met dit uitzicht. De zon brandt door het raam en ik ga aan het werk. Ik probeer iedere dag wat werk voor m’n blog te doen, zodat het zich niet opstapelt, maar dat is toch wel lastig wanneer het buiten zo lekker is. Dus snel aan de slag zodat ik straks nog even naar buiten kan.


Flink wat werk verzet en ik ben helemaal happy omdat ik weer naar buiten kan.


Zelfs de weg is mooi.


Man, je zou hier maar een vakantiewoning hebben!


De kaart van Geilo. Ik ben ook heel benieuwd hoe het er hier in de zomer uitziet, want je hebt een enorm meer waar je nu niets van ziet omdat er een dikke laag sneeuw overheen zit.


Ik had zo’n trek, dus even de supermarkt opgezocht voor een lekkere snack. Dit zie je overal liggen. Het leek verdacht veel op kitkat en dat was het ook. Lekkah!


Die lucht. Ieder dagdeel is hier mooi.


Hoe grappig! In Nederland wordt er bij een sneeuwvlokje al gestrooid en hier gooien ze juist sneeuw op de weg zodat mensen er kunnen langlaufen. Vanochtend was deze weg nog sneeuwvrij.


No words needed.


Hoi!


Wat een genieten.


Tracks voor het LANGLAUFEN. Sorry, dat woord kun je toch bijna niet anders dan schreeuwend zeggen. Ze noemen het hier gewoon cross country skiën. Klinkt beter.


Zo grappig. Zie ik ineens een vrouw langs sjoeven. Ze had de lijn voor de hond om haar middel. Ideaal, even de hond uitlaten op de latten.


Er was de hele dag volop zon. Nooit gedacht dat wintersport zo fijn kon zijn.


Terug in het hotel spring ik snel onder de douche om daarna beneden in het restaurant een hapje te eten. Ik besluit niet de deur uit te gaan omdat ik nog best veel werk af wil krijgen. Dus bordje naast de laptop en gaan met die banaan. Het eten ziet er trouwens niet heel smakelijk uit maar dat was het wel! Lekkere steak met ui, aardappeltjes uit de oven en een bloemkool met kaas en spek. Lekker Hollands in Noorwegen.


Vlak voor ik naar bed wil gaan, krijg ik deze foto nog van een vriendin doorgestuurd. Zo leuk, we staan met Burgers voor Burgers alweer in de krant. Het houdt niet op.

Vandaag wordt zo’n coole dag! Ik ga tussen de middag naar de spa voor een behandeling (yes) en daarna komt het hoogtepunt van de week. Dan ga ik met een huskytour op pad. Dat lijkt me dus zoooooo ontzettend gaaf. Ik heb nu al zin om te knuffelen, al weet ik niet of dat de bedoeling is, maar ja, wat kan ik zeggen: vaak bu’j te bange 🙂

Je leest morgen hoe het was.

Liefs Jantien

Ik ben voor deze trip uitgenodigd door Visit Norway.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Plog Noorwegen: skiën, eten en missen

Goedemorgen! Ik had ski-les, wandelde rondom het gezellige centrum van Geilo en heb heel erg veel en lekker gegeten. Oh ja en ik miste Koen ook een beetje.. Kijk mee naar wat ik hier in Noorwegen uitspook.


Hello Geilo. Uitzicht vanaf m’n hotelkamer. Niet verkeerd toch?

Ontbijt. Dit ziet er lekker typisch Noors uit. Of Zweeds. Naja, het ziet er in ieder geval lekker uit.


En dat was het ook. Ik zit lekker bij het raam en het begint al warm te worden.


Hier moest ik zo om lachen. Ik kan niets verstaan van het Noors, maar dit kan ik nog wel begrijpen.


De inrichting van het hotel is lekker kneuterig. Ik houd der wel van.


Zo, warm aangekleed, want ik ga skiën.


De piste.


Poeh, al voordat ik begin heb ik het zo warm dat ik maar eens omkleed naar een zomerjas. Het is zulk lekker weer.
 Ik krijg privéles van Niclas bij Vestlia in Geilo. Super fijn, want ik was best een beetje zenuwachtig, gezien ik echt het gevoel had dat ik niet kon skiën.


Na een paar bochtjes onderaan de piste, naar boven met de lift.


Na de eerste afdaling vanaf de laagste piste was Niclas er van overtuigd dat ik geen beginner meer was en dat ik best kon skiën. Nou ja, het is maar hoe je het noemt. Ik stond te trillen op m’n benen. Dus we bleven toch nog maar even vertrouwd bij de lage piste.


Na zo’n anderhalf uur had ik al dikke spierpijn. Man, dat is wel even wennen. Dus we besloten om te stoppen en lekker te genieten van de zon.


Ik heb hier nog wel een tijdje gezeten. Echt leuk ook om andere mensen te zien skien. Hoop dat ik er iets van opsteek.


Lekker kampvuurtje. Was niet echt nodig, maar de lucht is wel lekker.


Ik neem nog even een lekkere Noorse snack mee als lunch en besluit terug te lopen naar het hotel.


De routeplanner zegt dat ik er een half uur over doe. Maar met de ijzel overal heb ik er een uur over gedaan.


Gelukkig had ik eten.


Dit stuk weg is prima te doen.


Maar de meeste delen zijn zo.


  
Helemaal niet erg, want ik heb alle tijd en het is super mooi onderweg.


Dit huis is zo gaaf!


Even naar de supermarkt om wat fruit te halen en wat zie ik! Man, had ik als cadeautje wat stroopwafels meegenomen, hebben ze het hier in de supermarkt liggen.


Terug bij het hotel.


Ik dacht dat ik krentenbollen had gehaald. Neem ik een hap, blijkt het chocolade te zijn. Brr.. Als je je daar niet op voorbereid is het niet eens lekker.


Even wat mailtjes beantwoorden en werken.


En weer naar buiten. Deze keer iets minder warm gekleed.


Wel met een prachtige hoofdband van Geilo. Haha, hier krijg ik echt een dikke kop van, dus die ging af.


Ik ben uitgenodigd om vanavond ergens te eten, dus ik zoek vast op waar het is. In dit mooie gebouw van hotel Dr. Holms dus. Goed dat ik het weet, misschien toch even nette kleding aandoen.


Man, wat is het lekker weer! De zon brandt heerlijk op m’n gezicht. Wel goed smeren, want dit gaat hard.


  
Alles is zo mooi wanneer het wit is.

Als ik thuis kom (in het hotel) werk ik nog even aan deze plog en dan spring ik onder de douche om me klaar te maken voor het diner. En ik ben tot de ontdekking gekomen dat er een warmwater schakelaar is. Haha, had ik dat gisteren maar geweten.


Ik loop naar het restaurant en geniet nog even van het uitzicht.


En van spekgladde wegen. Mijn god, ik moest naar boven schaatsen.


 Maar check dan wat een mooie lucht!


Aangekomen bij het restaurant Escalon en de lucht wordt alleen maar mooier.


Tapas. Ik kan nooit kiezen dus ga ik voor het verassingsmenu.


 Mooi plekje met uitzicht op de bergen en een brandende haard.

Voorgerechtjes. Super lekker brood met alioli, serranoham en wat verse olijven.


Wat Spaanse gehaktballetjes, een cheesebal (die had me gestolen kunnen worden) en heel lekkere garnaaltjes.


Daarna kwam er nog kip met aardappeltjes, maar dat kon ik niet meer op.

Het was echt een hele fijne dag met leuke mensen, leuke activiteiten en lekker eten. Maar ik kwam toch wel tot het inzicht dat ik iemand mis en dat ik heel erg blij ben dat ik die luxe heb. Dus dat zet ik nog even snel op papier.

Ik kruip met knallende koppijn m’n bed in. Het was echt een super leuke dag, maar ook best vermoeiend. Zeker het skiën. Man, hoe houden mensen dat een hele dag vol? Ik ga vandaag weer een poging doen en morgen ga ik een middag op pad met een husky tour. Dat lijkt me zo ontzettend gaaf! Daarover later meer 🙂

Tot morgen!

Liefs Jantien

Ik ben uitgenodigd voor deze trip door Visit Norway.

Spring naar de toolbar